نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
یادداشت محبوبه بهمنی: تاریخِ غرب آسیا در بازه زمانی ۲۳ خرداد تا ۴ تیر ۱۴۰۴ بازنویسی شد. نبردی که با توهمِ «ضربه اول» و با تکیه بر ۲۰۰ جنگنده پیشرفته و چتر حمایتی ایالات متحده علیه ایران آغاز شد، نه تنها به اهداف خود نرسید، بلکه به باتلاقی استراتژیک برای تلآویو و واشنگتن بدل گشت. جنگ ۱۲ روزه؛ روایتی است از تقابل آهن و ایمان، که در آن ارتش تا دندان مسلح رژیم صهیونیستی، پس از تحمیل سنگینترین هزینههای انسانی و نخبگانی به ایران، سرانجام زیر باران موشکهای «وعده صادق ۳» و «بشارت فتح»، پرچم سفید را به دست دونالد ترامپ داد.
پرده اول: شبیخون به قلب تهران (آغاز تجاوز) همه چیز با عملیات جاهطلبانه موسوم به «شیر در حال طلوع» آغاز شد. در تاریکی شب، ناوگان هوایی دشمن با عبور از خطوط قرمز، زیرساختهای حیاتی، از تأسیسات هستهای تا مراکز فرماندهی و درمانی را آماج حملات کور قرار داد. رژیم صهیونیستی در این قمارِ خطرناک، اگرچه توانست داغی سنگین بر دل ملت ایران بگذارد و ۱۱۰۰ ستاره، از جمله ۱۶۷ زن و کودک بیگناه را به خاک و خون بکشد، اما دردناکترین بخش ماجرا، هدف قرار دادن ستونهای دفاعی و علمی کشور بود. شهادت سرداران بلندپایه، سرلشکر باقری، سرلشکر سلامی، سردار حاجیزاده و دانشمندان تراز اولی چون دکتر عباسی و طهرانچی، ایران را در شوک و اندوه فرو برد؛ اما دشمن نمیدانست که در مکتب ایرانی، «شهادت» پایان نیست، آغاز طوفان است.
پرده دوم: رقص ذوالفقار در آسمان حیفا (پاسخ ایران) شامگاه نخستین روز نبرد، مقارن با عید غدیر، ورق برگشت. اتاقهای عملیاتی که گمان میرفت با شهادت فرماندهان ارشد فلج شدهاند، با رمز مقدس «یا علی بن ابیطالب (ع)»، جهنمی از آتش را بر سر اراضی اشغالی فروریختند. عملیات «وعده صادق ۳» با ۲۲ موج سهمگین موشکی و یورش ترکیبی پهپادها، سامانه گنبد آهنین را به توری سوراخ بدل کرد. تصاویر ماهوارهای، ویرانی مطلق در پایگاههای استراتژیک «نواتیم»، «پالماخیم» و «رامون» را تایید کردند. اسطورهی شکستناپذیری اسرائیل، زیر حجم آتش ایران دفن شد.
پرده سوم: ورود شیطان بزرگ و عملیات «بشارت فتح» روز دهم، وقتی تلآویو در آستانه فروپاشی کامل قرار گرفت، آمریکا نقاب بیطرفی را کنار زد. بمبافکنهای استراتژیک B-2 و B-52 با هدف نابودی بقایای توان هستهای ایران وارد میدان شدند. اما پاسخ ایران، فراتر از محاسبات پنتاگون بود. در عملیات برقآسای «بشارت فتح»، نیروی هوافضای سپاه در اقدامی متهورانه، «پایگاه هوایی العدید» در قطر — چشم و گوشِ فرماندهی سنتکام — را هدف قرار داد. برخلاف پروپاگاندای اولیه ترامپ، اسناد تصویری نشان داد که موشک بالستیک ایرانی با جراحی دقیق، «گنبد ژئودزیک» (حاوی ترمینال ارتباطی سری MET) را منهدم کرده است؛ سامانهای ۱۵ میلیون دلاری که مغز متفکر هدایت عملیاتهای منطقهای آمریکا بود. کور شدن چشم عقاب در العدید، پیام واضحی داشت: ایران دیگر شوخی ندارد.
پرده آخر: التماس برای آتشبس روز دوازدهم، روزِ استیصال بود. خسارت ۲۸ میلیارد دلاری، فرار ساکنان اراضی اشغالی و سقوط آزاد بورس تلآویو، نایی برای ادامه جنگ باقی نگذاشته بود. نتانیاهو که وعده بازگرداندن ایران به عصر حجر را میداد، خود را در محاصرهای دید که برای خروج از آن، دست به دامان کاخ سفید شد. آتشبس یکطرفه، سه بار توسط صهیونیستها نقض شد و هر بار با سیلی محکمتری پاسخ گرفت تا نهایتاً سکوت بر میدان حاکم شد.
نتیجهگیری راهبردی: پیروزی خون بر شمشیر جنگ ۱۲ روزه ۱۴۰۴، تنها یک نبرد نظامی نبود؛ بلکه رفراندومی برای سنجش عیارِ مقاومت بود.
تابآوری: ایران نشان داد حتی با حذف فیزیکی عالیترین فرماندهانش، ساختار دفاعیاش ساعتساز کار میکند.
حفظ بازدارندگی: برنامه هستهای نه تنها متوقف نشد، بلکه با انگیزه «خونخواهی»، شتابی دوچندان گرفت.
تحقیر تاریخی: برای نخستین بار، اسرائیل برای بقای خود، نه به ارتشش، بلکه به التماسهای دیپلماتیک متوسل شد.
جهان در پایان این ۱۲ روز دریافت که آن «شیرِ خیزان» که نتانیاهو از آن دم میزد، در برابر «شیرِِ زخمخورده اما بیدارِِ ایران»، تنها سایهای بر دیوار بود. وعده الهی بار دیگر محقق شد و ایرانِ حسین (ع)، ققنوسوار از دل آتش و خون، پیروز و سربلند بیرون آمد.
دیدگاه بسته شده است.