پایان کار سالاری در تأمین اجتماعی و انتصاب محمدی به سرپرستی

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی روز چهارشنبه ۲۱ مرداد با صدور حکمی به کار مصطفی سالاری در سازمان تأمین اجتماعی پایان داد و غلامحسین محمدی را به عنوان سرپرست این سازمان منصوب کرد؛ اقدامی که واکنش‌هایی در رسانه‌ها برانگیخت.

به گزارش جنوب استان، احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی روز چهارشنبه ۲۱ مرداد با صدور حکمی به کار مصطفی سالاری در سازمان تأمین اجتماعی پایان داد و غلامحسین محمدی را به عنوان سرپرست این سازمان منصوب کرد.

در متن منتشرشده، برخی رسانه‌ها زمان‌بندی این تغییر را مورد نقد قرار داده و عزل و نصب در روز تعطیل را شتاب‌زده و به دور از اخلاق حرفه‌ای توصیف کرده‌اند. همچنین در این گزارش، پرسش «چرا غلامحسین محمدی؟» به عنوان محور انتقادات طرح شده است.

در ادامه گزارش آمده است که سپردن مدیریت سازمان تأمین اجتماعی به مدیری با سابقه کمتر و «فاقد تخصص مرتبط» محل سؤال دانسته شده و بر ضرورت برخورداری مدیر این سازمان از تخصص بیمه‌ای، تجربه کلان اجرایی در حوزه رفاه، شناخت شبکه ذی‌نفعان و اشراف بر قوانین حقوقی تأکید شده است.

بر اساس این گزارش، مروری بر مسیر شغلی غلامحسین محمدی نشان می‌دهد او فعالیت خود را از دبیری انجمن اسلامی دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۷ آغاز کرده و در همین دانشگاه مدرک دکتری مدیریت گرفته است. همچنین از سوابق ذکرشده برای او می‌توان به مشاوره مدیرعامل ایرنا و مدیریت مرکز ارتباطات شهرداری تهران در دوره پیروز حناچی اشاره کرد.

همچنین در گزارش یادشده آمده است محمدی در پاییز ۱۴۰۳ به ریاست سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور رسید. در ادامه نیز به انتشار گزارش‌های رسانه‌ای درباره «انحراف منابع کلان مسئولیت اجتماعی» شرکت‌های تابعه وزارت کار اشاره شده و ادعا شده است این اعتبارات با سوءاستفاده از بند (ب) ماده ۲ آیین‌نامه مسئولیت اجتماعی شرکت‌های دولتی و برخلاف رویکرد رئیس‌جمهور، از مسیر اصلی خود منحرف و به سمت سازمان فنی و حرفه‌ای تحت مدیریت محمدی منتقل شده و تاکنون گزارش شفافی از نحوه هزینه‌کرد آن ارائه نشده است.

در بخش دیگری از این متن، سازمان تأمین اجتماعی «صندوقی بین‌نسلی و حق‌الناسی» توصیف شده که حیات اقتصادی و درمانی بیش از ۴۶ میلیون نفر به آن وابسته است و نسبت به پیامدهای مدیریت غیرتخصصی از جمله افت کیفیت خدمات درمانی و تأخیر در پرداخت مستمری‌ها هشدار داده شده است. همچنین به اثرگذاری این رویکرد بر شرکت‌های زیرمجموعه سازمان (شستا) اشاره و نسبت به خروج این بنگاه‌ها از مسیر سودآوری برای بیمه‌شدگان و تأثیر آن بر اعتماد جامعه کارگری و بازنشستگان هشدار داده شده است.