مدیرعامل ایران‌ایر: تحریم‌ها ناوگان و پروازهای اروپا را محدود کرد

مدیرعامل ایران‌ایر در تشریح وضعیت این شرکت از تأثیر تحریم‌ها بر تامین قطعه، خرید هواپیما و آموزش خلبانان گفت و اعلام کرد ایران‌ایر با ۹ هواپیما حدود ۹ هزار نیرو دارد. او توقف پروازهای اروپا از مهر دو سال قبل را یادآور شد.

به گزارش جنوب استان، طاهر عبدالحی، رئیس هیات مدیره و مدیرعامل ایران‌ایر، در گفت‌وگویی درباره وضعیت این شرکت و تبعات تحریم بر صنعت هوانوردی توضیحاتی ارائه کرد و از محدودیت‌های ایجادشده در پروازهای خارجی، تامین قطعه و خرید هواپیما سخن گفت.

به گفته عبدالحی، «شرکتی با ۹ هواپیما حدود ۹ هزار نفر نیرو دارد» و مازاد نیرو را یکی از مهم‌ترین مشکلات ایران‌ایر در شرایط فعلی عنوان کرد. او همچنین تاکید کرد اگر «برنامه‌ریزی و ازخودگذشتگی همکاران» نبود، «پروازهای حج امسال انجام نمی‌شد».

مدیرعامل ایران‌ایر با اشاره به اثرگذاری تدریجی تحریم‌ها گفت این شرایط علاوه بر دشوار کردن تهیه و تامین قطعات و خرید هواپیما، آموزش خلبان‌ها و دسترسی به سیمولاتور را نیز با مشکل مواجه کرده و برای پرواز به برخی مقاصد، موانع جدید ایجاد کرده است.

او درباره پروازهای اروپا توضیح داد برای ورود به اروپا داشتن مجوزی به نام «TCO» ضروری است و ایران‌ایر تنها ایرلاینی بود که این مجوز را داشت، اما «از دو سال قبل به دلیل رأی دادگاه اتحادیه اروپا اجازه ورود به اروپا را نداشتیم» و در نتیجه این مجوز از سوی آژانس ایمنی هوانوردی اروپا «باطل شد». عبدالحی همچنین گفت پروازهای ایران‌ایر به اروپا از «مهر دو سال قبل» منتفی شده است.

عبدالحی با مرور وضعیت ناوگان در دهه‌های گذشته گفت «در سه چهار دهه پیش» ایران‌ایر بین «۳۰ تا ۴۰ هواپیما» داشته و گاهی امکان تهیه هواپیمای دست‌دوم فراهم بوده است. او افزود در زمان برجام «شانزده هواپیما» خریداری شد که «سیزده» فروند آن «ای‌تی‌آر» و «سه» فروند ایرباس بوده است؛ شامل «دو فروند ایرباس ۳۳۰» و «یک فروند ایرباس ۳۲۱» که به گفته او، به‌ویژه دو ایرباس ۳۳۰ در یک دهه اخیر به شرکت کمک زیادی کرده‌اند.

به گفته مدیرعامل ایران‌ایر، با افزایش فشار تحریم، تامین سوخت نیز به چالش تبدیل شد و در دوره‌ای برای بازگشت از اروپا امکان سوخت‌گیری به تناوب در شهرهایی مانند «مینسک بلاروس، کیف اوکراین، لیوبلیانا اسلوونی، بوداپست مجارستان، بلگراد صربستان یا وین اتریش» وجود داشت، اما بعدتر «کلاً ارائه سوخت در اروپا» منتفی شد. او گفت این وضعیت باعث افزایش مسافت پروازی و هزینه‌ها شد و در ادامه امکان استفاده از «ایرباس ۳۰۰-۶۰۰» و «ایرباس ۳۱۰» نیز از بین رفت و تنها «دو فروند ایرباس ۳۳۰» برای مقاصد اروپایی باقی ماند که امکان حمل سوخت رفت‌وبرگشت را داشتند.

عبدالحی در جمع‌بندی وضعیت موجود گفت صنعت با محدودیت‌های هم‌زمان مواجه است؛ «تعداد هواپیماها محدود» شده و مشکلات «روزبه‌روز بیشتر» می‌شود؛ از جمله شرایطی که «یک جا هواپیما هست، اما خلبان نیست»، یا «قطعه هست، ارز مورد نیاز نیست» و یا «هواپیما هست، قطعه نیست».