نقد جلیل اقامحمدی به طرح گزینشی مسئله آزادی زنان در جشنواره‌ها

جلیل اقامحمدی در یادداشتی، طرح موضوع «آزادی زنان» از سوی برخی هنرمندان در جشنواره‌های خارجی را رویکردی گزینشی خواند و از بی‌توجهی آنان به دیگر مسائل زنان و آسیب‌های اجتماعی در ایران انتقاد کرد.

به گزارش جنوب استان، جلیل اقامحمدی در یادداشتی با عنوان «درد زن ایرانی؛ دغدغه واقعی یا بازیچه جشنواره‌ای؟» به مواضع برخی هنرمندان درباره وضعیت زنان ایرانی در جشنواره‌های خارجی پرداخت و استفاده از کلیدواژه «آزادی زنان» را مورد نقد قرار داد.

اقامحمدی در این یادداشت نوشت که سال‌هاست معدودی از اهالی سیاست در آستانه انتخابات و عده‌ای از هنرمندان در جشنواره‌های خارجی نظیر ونیز، از موضوع «آزادی زنان» برای دستیابی به مقاصد خود بهره‌برداری می‌کنند.

وی این دو گروه را مکمل یکدیگر توصیف کرد و مدعی شد سیاست‌بازان با پشتیبانی عوامل خارجی و اتاق‌های فکر، زمینه طرح مطالبی را فراهم می‌کنند که سپس از زبان برخی بازیگران بیان و از طریق رسانه‌ها بازتاب داده می‌شود.

نویسنده یادداشت با انتقاد از تأکید بر «عدم آزادی» زنان ایرانی، به حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی، ورزشی و علمی اشاره کرد و نوشت این بخش از واقعیت جامعه در روایت هنرمندان مورد انتقاد او بازتاب نمی‌یابد.

اقامحمدی در ادامه، از آنچه بی‌توجهی این افراد به برخی قربانیان و آسیب‌دیدگان توصیف کرد، انتقاد کرد و از «دانش‌آموزان میناب»، «ماکان (مفقودالاثر)» و «نوه ۱۴ ماهه رهبر شهیدمان» نام برد.

وی همچنین به مستند «نازا»، ساخته یووال آبراهام و راشل زور، اشاره کرد و نوشت این اثر در جشنواره ونیز با ۲۵ دقیقه تشویق حاضران غیرایرانی و غیرمسلمان روبه‌رو شد؛ تشویقی که به نوشته او رکورد ونیز را شکست و این فیلم درباره جنگ غزه را به مدعی شیر طلایی تبدیل کرد.

نویسنده در پایان یادداشت خود با استناد به ابیاتی درباره «آدمیت»، از رویکرد افرادی که مورد انتقاد قرار داده بود، انتقاد کرد.