حفاری‌های فیبر نوری در مسیر شیرینو به گله‌دار همچنان بدون ترمیم رها شده است

به گزارش جنوب استان، این حفاری‌ها در محدوده بندر شیرینو تا روستای هفت‌چاه سیراف انجام شده است، اما آثار اجرای طرح همچنان در حاشیه و بخش‌هایی از سطح جاده باقی مانده و شیارهای طولی و شکاف‌های ایجادشده، ایمنی تردد در این محور را با مخاطره مواجه کرده است.

بر اساس تصاویر منتشرشده از مسیر، برخی از این شکاف‌ها در مجاورت محل عبور خودروها قرار دارند و انحراف ناگهانی خودرو، گرفتار شدن چرخ موتورسیکلت در شیارها یا تلاش راننده برای دور زدن بخش‌های آسیب‌دیده می‌تواند زمینه‌ساز واژگونی یا برخورد با دیگر وسایل نقلیه شود.

خطر این وضعیت برای موتورسواران بیشتر است؛ زیرا قرار گرفتن چرخ موتورسیکلت در شکاف‌های طولی جاده، حتی در سرعت‌های معمول، ممکن است کنترل وسیله نقلیه را از راکب بگیرد و حادثه‌ای جبران‌ناپذیر رقم بزند.

محور شیرینو به گله‌دار و اسیر که در میان مردم منطقه به جاده شصت‌پیچ شهرت دارد، یکی از مسیرهای مهم ارتباطی میان استان‌های بوشهر و فارس است. این جاده، مناطق جنوبی استان فارس را به شهرستان کنگان، بندر شیرینو، عسلویه و صنایع مستقر در منطقه پارس جنوبی متصل می‌کند و روزانه شمار زیادی از مردم، کارگران، کارکنان صنایع، خودروهای شخصی، موتورسیکلت‌ها و ناوگان مسافری از آن عبور می‌کنند.

روستاهای لاورده، لاور گل و هفت‌چاه نیز در امتداد این مسیر قرار دارند و ساکنان این مناطق برای انجام امور روزمره، دسترسی به مراکز خدماتی و تردد به شهرها و مناطق صنعتی ناچار به استفاده مستمر از این محور هستند. به همین دلیل، ناایمن بودن بخشی از جاده تنها یک مشکل محدود و محلی نیست و زندگی روزانه جمعیت قابل‌توجهی از مردم دو استان بوشهر و فارس را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

گذشت چند سال از اجرای حفاری‌های فیبر نوری و باقی ماندن آثار آن در سطح و حاشیه جاده، این پرسش را ایجاد کرده است که مسئولیت ترمیم نهایی مسیر بر عهده کدام دستگاه یا پیمانکار بوده و چرا پس از پایان عملیات، جاده به وضعیت ایمن و استاندارد بازگردانده نشده است.

اجرای طرح‌های زیرساختی مانند توسعه شبکه فیبر نوری ضروری است، اما پایان عملیات عمرانی نباید به معنای رها کردن کانال‌ها، شیارها و خرابی‌های ایجادشده در جاده باشد. پیمانکاران موظف‌اند پس از اجرای پروژه، محل حفاری را به‌صورت اصولی پر کنند، زیرسازی لازم را انجام دهند و آسفالت مسیر را به شرایط اولیه بازگردانند.

هرگونه پرسازی غیراصولی یا ترمیم موقت نیز می‌تواند پس از مدتی بر اثر عبور خودروهای سنگین، بارندگی یا نشست زمین دوباره تخریب شود؛ ازاین‌رو، ترمیم این محور باید با نظارت فنی اداره راهداری و بر اساس استانداردهای ایمنی جاده‌ای انجام شود.

اهمیت ایمن‌سازی مسیرهای منتهی به پارس جنوبی زمانی بیشتر مشخص می‌شود که حادثه هولناک و زنجیره‌ای محور جم–سیراف هنوز از حافظه مردم منطقه پاک نشده است؛ حادثه‌ای که در آن برخورد یک دستگاه تریلر با ۱۰ خودرو، پنج کشته و هشت مجروح بر جای گذاشت.

هرچند آن حادثه ارتباط مستقیمی با حفاری‌های فیبر نوری این مسیر نداشت، اما بار دیگر نشان داد که وقوع یک حادثه در محورهای پرتردد و منتهی به صنایع پارس جنوبی می‌تواند در چند لحظه جان شمار زیادی از انسان‌ها را بگیرد و خانواده‌های بسیاری را داغدار کند.

آیا باید بار دیگر حادثه‌ای مرگبار رخ دهد تا دستگاه‌های مسئول برای رفع این خطر اقدام کنند؟ آیا هزینه پرسازی، آسفالت و ترمیم اصولی این حفاری‌ها از خسارت مالی و جانی یک حادثه احتمالی بیشتر است؟

ادامه وضعیت موجود، جان رانندگان، موتورسواران، مسافران، کارکنان صنایع و ساکنان روستاهای مسیر را در معرض خطر قرار داده است. افزون بر خطرات جانی، عبور از شیارها و بخش‌های تخریب‌شده می‌تواند موجب آسیب به لاستیک، جلوبندی، سیستم تعلیق و دیگر قطعات وسایل نقلیه شود و هزینه‌های اضافی به مردم تحمیل کند.

از شرکت مخابرات، پیمانکار اجرای طرح فیبر نوری، اداره راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای و دیگر دستگاه‌های مسئول انتظار می‌رود پیش از وقوع حادثه، ضمن بررسی دقیق تمام مسیر شیرینو تا هفت‌چاه، نسبت به ایمن‌سازی فوری نقاط خطرناک، پرسازی اصولی حفاری‌ها، زیرسازی، اجرای روکش آسفالت و ترمیم کامل جاده اقدام کنند.

همچنین ضروری است تا زمان انجام ترمیم نهایی، نقاط خطرناک با علائم هشداردهنده، موانع ایمنی و تجهیزات آشکارساز شبانه مشخص شوند تا رانندگان و موتورسواران پیش از رسیدن به شیارها و حفاری‌ها فرصت کافی برای کاهش سرعت داشته باشند.

بی‌توجهی به این وضعیت تنها به معنای باقی ماندن چند شیار در سطح جاده نیست؛ بلکه نادیده گرفتن خطری است که هر روز در مسیر هزاران راننده و مسافر قرار دارد و ممکن است در یک لحظه به حادثه‌ای جبران‌ناپذیر تبدیل شود.