روایت بدهی‌های دولت به سازمان تامین اجتماعی

علی حیدری
کارشناس رفاه و تامین اجتماعی

بدهی‌های بیمه‌ای دولت را نباید وام یا تسهیلات بانکی تلقی نمود چون این بدهی‌ها، دارای مابه ازای بیمه‌ای به ارزش روز می‌باشند یعنی سازمان تامین اجتماعی در قبال این بدهی‌ها مکلف بوده و هست که مستمری، مقرری و خدمات درمانی را به نرخ روز و با اعمال افزایش‌های سنواتی به بیمه شدگان و مستمری بگیران ارایه نماید.

چون دولت این بدهی‌ها را به موقع نپرداخته‌است، سازمان تامین اجتماعی از ابتدای دهه ۱۳۹۰ برای تامین نقدینگی مورد نیاز خود در غیاب پرداخت حق بیمه‌های سهم الشرکه دولت، مجبور شده‌است که نسبت به فروش اموال و دارایی‌ها و استقراض و انتشار اوراق و…مبادرت نماید و هزینه تامین مالی زیادی را برای جبران‌عدم تادیه حق بیمه‌های سهم دولت متقبل شده‌است.

بر همین اساس شاید بتوان با تساهل و تسامح، بدهی‌های بیمه‌ای دولت را به مثابه دیه و مهریه فرض نمود که طبق قاعده جاری کشور به روزرسانی می‌شود و مثلا نمی‌گویند که مهریه باید به قیمت سکه طلای زمان وقوع عقد ازدواج با اعمال سود بانکی ساده، به زوجه تادیه شود.