آرش اقدام: تولید محتوا بدون شناخت مخاطب به نتیجه نمی‌رسد

آرش اقدام بوشهر در یادداشتی با اشاره به رواج تیزر و ویدیو برای دیده شدن، تاکید کرد تولید محتوا صرفاً انتشار عکس و ویدیو نیست و بدون تحقیق، شناخت مخاطب و انتقال کاربرد واقعی محصول می‌تواند به تکرار، بی‌اعتمادی و نارضایتی منجر شود.

به گزارش جنوب استان، آرش اقدام بوشهر، مهندس آی‌تی، در یادداشتی درباره تاثیر تولید محتوا بر معرفی محصول نوشت که تولید محتوا «قانون‌های خاص خودش را دارد» و برای رسیدن به محتوای موثر باید پیش از آغاز کار درباره موضوع به صورت کامل تحقیق شود.

او با تاکید بر ضرورت شناخت مخاطب هر حوزه، این پرسش را مطرح کرد که آیا فردی که در حوزه خودرو تولید محتوا می‌کند می‌تواند در حوزه برندهای آرایشی هم به همان اندازه موفق باشد.

اقدام همچنین به این نکته اشاره کرد که کیفیت بالای محتوا، به تنهایی نمی‌تواند نارضایتی مشتری از یک محصول را تغییر دهد و «حس رضایت ایجاد کند».

در بخشی از این یادداشت، به نمونه‌ای از معرفی ماهوی برخی محصولات اشاره شده است؛ از جمله اینکه خودرو لندرور در صحنه‌های مستند تلویزیونی و در شرایط سخت جوی و مسیرهای صعب‌العبور دیده می‌شود و به دلیل توان حمل بالا و استقامت در شرایط سخت، به صورت خودجوش معرفی می‌شود.

نویسنده این یادداشت با بیان اینکه در ایران کمتر به تولید محتوا توجه شده است، اضافه کرد گاهی پروژه‌هایی با دریافت مبالغ بالا آغاز می‌شود اما به نتیجه مطلوب نمی‌رسد و کارفرمایان ناراضی می‌مانند؛ موضوعی که به گفته او می‌تواند ناشی از نبود شناخت کافی از تصویر، نور، رنگ، آموزش و تجربه مرتبط در میان برخی فعالان این حوزه باشد و نتیجه آن، تولید محتواهای تکراری و خسته‌کننده است.

او تولید محتوا را فراتر از دریافت هزینه و تحویل یک نسخه ویدیو، عکس یا صوت دانست و تاکید کرد هدف باید انتقال «حس کاربردی محصول» به بیننده باشد تا اعتماد ایجاد شود یا دست‌کم مخاطب برای امتحان محصول ترغیب شود.

اقدام همچنین هشدار داد تولید محتوای اشتباه می‌تواند اعتماد را سلب کند و نوشت در پروژه‌های مرتبط با خودرو نباید مشکلات خودرو «عادی‌سازی» شود، زیرا در قرن ۲۱ بسیاری از افراد به اطلاعات دقیق دسترسی دارند.

در پایان، او بر ضرورت برنامه‌ریزی هفتگی و ماهیانه، کسب اطلاعات کافی پیش از شروع پروژه و آمادگی عوامل از روز قبل از فیلم‌برداری تاکید کرد و نبود قانون و چارچوب مشخص در فضای انتشار محتوا را زمینه‌ساز شکل‌گیری «اعتماد کاذب» نسبت به برخی افراد دانست.